29 Nisan 2011

Evliya Çelebi'nin kaleminden: İstanbul Boğazı nasıl açıldı?

İstanbul Boğazı, daha meşhur ismiyle Boğaziçi nasıl oluştu?” Bu soru yüzyıllardır bilim dünyasını meşgul etmiştir. Günümüzde uzmanlar, İstanbul Boğazı açılmadan önce Karadeniz’in küçük bir tatlı su gölü olduğunu belirtmektedirler. Ama İstanbul Boğazı’nın insan gücüyle mi yoksa kendiliğinden mi oluştuğu sorusuna henüz bir cevap verilememiştir. İnsan gücüyle açılan Süveyş Kanalı ve Panama Kanalı, uzun mesafeleri kısaltmıştır; ancak İstanbul ve Cebelitarık boğazının açılması daha eski çağlarda olduğundan bunlar hakkında arkeolojik çalışmalar yapılmaktadır.

Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde, İstanbul Boğazı’nı ve Cebelitarık Boğazı’nı İskender-i Zülkarneyn ve onun ordusunda bulunan Hızır Aleyhisselam’ın açtırdıkları anlatılmaktadır. Ayrıca, Üsküdar ile Sarayburnu arasında çok mamur bir şehrin olduğu ve bu şehrin İstanbul Boğazı’nın patlamasıyla sular altında kaldığı da aktarılır. Evliya Çelebi, İstanbul ve Cebelitarık boğazlarının açılışını şu şekilde anlatmaktadır:

“Allahü Teâlâ, yeryüzünü bu­günkü şekline koymak için İskender-i Zülkarneyn'i yarattı. Zira “Cenâb-ı Al­lah bir şey murad ederse, sebebini hazır eder.” âyeti üzere, Âdem (a.s.)'ın dünyaya gelişinden 5079 yıl sonra yeryüzünde İskender-i Kübra pa­dişah oldu. Bütün hükümdarlar ona itaat ettiler. Fakat Yunanlı­ların Makedonya ve İzmirne sahibi Kaydâfe, İskender'e itaat etmeyip, kuvvetli bir hasım oldu. İskender, Kaydâfe'ye bir türlü galip gelemiyordu. Sonunda İskender, seyahat maksadıyla gizlice Kaydâfe'nin ülkesine ayakbastı. Kaydâfe’nin divanına girdi. Onun hal ve hareketini araştırırken, Allah'ın hikme­ti, Kaydâfe’nin askerleri İskender'i tanıdılar. Onu yakalayıp Kaydâfe’nin huzuruna getirdiler. Kaydâfe, daha önce İskender'in res­mini yaptırmış olduğundan, onu hemen tanıdı ve hapse attırdı. İs­kender, uzun zaman hapiste kaldı. Sonra Kaydâfe, İskender’i ha­pisten çıkarttı. Kendisi ile savaş etmeyeceğine ve kılıç çekmeyece­ğine dair İskender’e yemin ettirip onu serbest bıraktı.

“İskender, oradan Elburz Dağı eteğinde hükümet merkezi olan Irak Daviyân'a geldi. Bütün bilginleri toplayıp bir görüşme yaptı. Vezirleri: ‘Pâdişâhım, Kaydâfe denilen o kadının ne haysiyeti ola! Denizler gibi asker ile üzerine gidip vilâyetini harab edip, halkını kılıçtan geçirip, ciğerlerini kebap edelim’ dediler. İskender onlara: ‘Kerim olan verdiği sözünde durur. Kaydâfe beni hapisten çıkar­dığında, üzerine asker göndermemeye ve kılıç çekmemeye söz verip yemin ettim. Buna bir çare verin ki, Kaydâfe’den intikam alalım.’ diye cevap verdi. O anda hemen Hızır (a.s.): ‘Ey İsken­der! Eğer Kaydâfe’den intikam alalım dersen, savaş yapmaya bile lüzum yok. Hemen Karadeniz'i Makedonya yakınından kesip, Akdeniz'e akıtalım. Kaydâfe’nin bütün ülkesini suya boğar ve intika­mını alırsın. Böylece ettiğin yemin ve verdiğin sözünde de durmuş olursun.’ dedi. İskender'in bütün bilginleri: ‘Allah mübarek eyleye, Allah'ın ilhamı ile en güzel çare bu ola.’ diyerek karar verdi­ler. Derhal bilginler, hocalar ve mühendisler Karadeniz ile Akde­niz'in yüksekliğini ölçtüler. Karadeniz daha yüksek idi. Yedi yüz bin, dağ deviren işçi toplandı. Karadeniz'in suyunun kesilmesine baş­landı. Bütün bu işlere Hazret-i Hızır bakıyordu. Zira Hazret-i Hızır, İskender-i Zülkarneyn’in ordusu­nda asker idi.

“İskender ile karanlıklara varıp, âb-ı hayatı (Hayat suyu = ölümsüzlük) içmek Hızır'a nasib oldu. Hâlâ zinde durumdadır. Hazret-i Musa ile arkadaş olduğuna dair Kur'an-ı Kerim'de âyet var­dır. Hâlâ deniz işlerinde memurdur. Karadeniz'in Akdeniz'e karıştırılmasına sebep, Hızır Ne­bî olmuştur. Bu çalışma, üç sene sürdü. Neticede boğaz açıldı ve Kaydâfe'nin şehirlerinden Makedonya'yı, Es­ki İstanbul'u, Yoruz Kalesi’ni ve yedi yüz kadar şehri su basıp askerinden bir kişi bile kurtulamadı. Bu meşhur kıssa daha sonraları bir beyitte şöyle yer almış: Fırsatında düşmana veren amân / Kaydâfe gibi olıser bî-güman

“O asırda Karadeniz ile Akdeniz arasında binlerce köy ve kasaba ve büyük şehirler vardı. İstanbul'un Sarayburnu ile Üs­küdar arasında Makedonya şehri vardı. Yedi yüz ılıcalı büyük bir şehir idi. Suda kaybolmuş, İskender-i Kübra da böylece Kaydâfe’den intikam almıştı. Sarayburnu'nda Makedonya şehrini hemen onarmaya başladı. O zamandan beri Macar ülkeleri Sirem ve Semendire sahraları, Leh, Çeh, Kırım, Kamer el-Kam, Kıpçak ve Heyhat vadileri denizden uzaklaştı. Hepsi İrem bahçeleri gibi gönül açıcı yerler oldu. İnsanoğlu ve hayvanlar için otluk ve ekilir yerler oldu.

Büyük İskender, Makedonya'yı hükümet merkezi yaptı. Sonra yine Allah'ın emri ile Akdeniz'in Septe Boğazı (Cebelitarık) olan yeri de açıp, Akdeniz'i okyanusa akıttı. Yunanca'da Okyanus Denizi derler. Arap dilinde Muhit Denizi (Bahr-i Muhit) denir.”

Yedikıta Dergisi
(9.sayı, Mayıs 2009)

28 Nisan 2011

57. Alay'a vefa

Çanakkale limanından kalkan feribot, karşı yakadaki Eceabat iskelesine yöneldiğinde Gelibolu Yarımadası'nın Boğaz'a bakan yamacında "Dur yolcu, bilmeden gelip bastığın, Bu toprak, bir devrin battığı yerdir" dizesi selamlıyor sizi.

Evet burası, bir devrin battığı, bir milletin yeniden şahlandığı, bir "hilal" uğruna destanlar yazdığı yer.

Bundan tam 96 yıl önce, milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy'un, "Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela... Hani tauna da zuldür bu rezil istila..." diye tarif ettiği Çanakkale savaşları başlamıştı.

Dün Anzak Koyu'nda, binlerce Anzak torunu, dedelerinin 96 yıl önce aynı gün aynı saatlerde yaptığı çıkarmayı anmak için "Şafak Ayini"nde buluştu. Aynı dakikalarda, şehitlerimiz anısına düzenlenen, 54 üniversite, 3 harp okulu ve askerî liselerin öğrencileri ile sivil toplum kuruluşlarından 10 bine yakın kişinin katıldığı "Ata'nın Yolunda 57. Alay Yürüyüşü" (Bigalı köyünden Conkbayırı'na) vardı.

25 Nisan 1915'te, şafak vakti Arıburnu'ndan başlayan düşman çıkarmasına ilk karşı koyan kuvvet, 27. Alay ile çıkarmayı haber alır almaz bulunduğu Bigalı köyünden harekete geçen 57. Alay'dır. 57. Alay'ın tamamı şehit düşmüş ama sancağı yere düşürmemiştir.

57. Alay Şehitliği'ni geçen yaz ziyaret etmiştim. Şehitler anısına yapılan anıt, dökülmeye yüz tutmuştu. Şimdi o anıt yenilenmiş. 24 Nisan günü Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu tarafından açıldı.

Şehitliğin yenilenmesini üstlenen şirket, "Tarihe Saygı" projesi çerçevesinde 2006 yılından bu yana Gelibolu Yarımadası'ndaki köylerde ve Eceabat ilçesinde sosyal sorumluluk projeleri gerçekleştiren Opet. Şirketin Yönetim Kurulu Üyesi Nurten Öztürk, "Yenilemeye aralık ayında karar verildi. Ocakta protokol imzaladık. 25 Nisan'a yetiştirmek için kış şartlarında, çok hızlı çalışmamız gerekiyordu. Ve yetiştirdik." diyor. Öztürk, 2005 yılında geldiği Çanakkale'de bir vatandaşın, "Opet'in örnek köy projesini neden Gelibolu'da da yapmıyorsunuz?" sorusu üzerine, "örnek köy" için geldiklerini ve projenin zaman içinde "Yarımada Projesi"ne dönüştüğünü belirtiyor.

Öztürk'ün verdiği bilgiye göre, anıt için yapılan harcamalar dahil Gelibolu için toplam 10 milyon dolar harcamışlar "Tarihe Saygı" kapsamında.

Yenileme çalışmalarının tarih danışmanı olan 18 Mart Üniversitesi'nden Yardımcı Doç. Dr. Burhan Sayılır, mezar taşlarındaki yanlış isimlerin ve eksikliklerin düzeltildiğini, 322'si mezar taşlarında, 1.495'i anıtta olmak üzere 1.817 şehidimizin adının şehitliğe yazıldığını söylüyor. Sayılır'ın söylediğine göre, yarımadada 56 Türk, 36 da yabancı anıt ve mezarlığı bulunuyor. İşgal güçleri, Mondros'tan hemen sonra yapmışlar anıtlarını, şehitliklerini. Biz de yapmışız ama Mondros Mütarekesi'yle Gelibolu'ya çıkan işgalciler, yapılan üç anıtı dinamitlemiş. Bu bilgileri veren Doç. Dr. Sayılır, "Dinamitlenen anıtlar Anafartalar, Kanlısırt ve Seddülbahir'de yapılmıştı. Bu üç anıt aslına uygun olarak yeniden yapılmalı." diyor.

Eceabat Kaymakamı Bülent Uygur ise önümüzdeki birkaç yıl içinde 9 tane daha şehitlik yapılacağını, Çevre Bakanlığı'nın 80 milyon TL'ye mal olacak milli park simülasyon merkezinin de yakında bitirileceğini söylüyor. Kaymakamlık, Çanakkale Savaşı'nı anlatan bir de kısa film yarışması düzenleyecek.

Çanakkale deyince, Türkiye'nin neresinde olursa olsun insanların içi "cız" ediyor. Onun içindir ki, her yıl 2,5 milyon insanın ziyaret ettiği bir mekân burası. İnsana huzur veren bir havası var. Tepelerin sert rüzgârı bile içinizi ısıtıyor.

Böyle bir mekânda, hem buraya gelen ziyaretçilerin ihtiyaçlarına cevap verecek tesislerin olması hem de tarihi ve tabii dokunun titiz bir şekilde korunması, şehitlerimizin ruhunu rahatsız edecek uygulamalara izin verilmemesi gerekiyor.

Kadir Dikbaş
(Zaman, 26.04.2011)

24 Nisan 2011

Tavsiye kitap: Tarihi Değiştiren Mektuplar

Enver Paşa Dergisi'ni okuyanlar ve takipçileri onu iyi bilir. Değerli ağabeyim Hakan Boz, gerek Enver Paşa konusundaki hassasiyeti gerekse samimi ve cesur üslubuyla bana daima örnek teşkil eden araştırmacı yazarlardan biridir. Kendisinin, geçtiğimiz hafta Yediveren Yayınları'ndan bir kitabı çıktı: Tarihi Değiştiren Mektuplar. İçerisinde son derece önemli konuların yer aldığı bu kitap şimdiden çok ses getirdi ve tarihseverlerin ilgisin çekti. Kitap hakkındaki detaylı yazıyı şuradan okuyabilirsiniz. Hakan Boz ağabeyimi tebrik ediyor, kitabının ezbere yetişen neslin beynindeki dinamitleri teker teker patlatmasını temenni ediyorum.

Yağız Gönüler

Şeyhülislam'ın cennet fetvası

Osmanlı şeyhülislamlarının büyük bir bölümü alim oldukları kadar da nüktedandırlar. Dolayısıyla suale göre cevap vermekten, taşı gediğine koymaktan son derece hoşlanıyorlardı. Fetva mecmualarını karıştıranlar ilgi çekici latifelere, hicivlere rastlayabilirler.

İşte, Yavuz Sultan Selim döneminin ünlü şeyhülislamı İbn-i Kemal'den böyle bir fetva örneği:

Sual: Zeyd, ben kadınların girdiği cennete girmem dese, şer'an ne gerekir?
El-cevap: Girmezse cehenneme!..

Soruya göre cevap işte buna derler.


Dursun Gürlek
(Maziye Bir Bakıver/Kültür Sohbetleri, Timaş Yayınları,
Ağustos 2010, İstanbul, Sayfa:295-296)

Beşiktaş, adını nasıl almıştır?

Beşiktaş, İstanbul'un en sevdiğim semtlerinden biridir. Mutlaka her hafta sonunun belli bir kısmını veya tamamını orada geçirmekten keyif alırım. Gerek tarihi dokusu -her ne kadar yozlaşmakta olsa da- gerekse arkadaş meclisimizin sürekli orada toplanmasından olsa gerek, Beşiktaş'a olan hislerim daima tamdır. Semtin tarihi geçmişini çokça okumuş bilhassa mimari yapılarının geçmişten günümüze seyrini iyice öğrenmeye çalışmışımdır.

Bu vesileyle konu Beşiktaş olunca, meraklıları için semtin günümüzde "Beşiktaş" olan adını nasıl aldığını aktarayım. Birçok tarihçinin ortak görüşüne göre Beşiktaş, adını aşağıda anlatacağım olay sebebiyle almıştır.

Kanuni Sultan Süleyman döneminin başarılı ve efsane amirali Barbaros Hayreddin Paşa, gemilerini Beşiktaş açıklarında demirler. Deniz seferlerine çıkacağı zamanlarda da gerekli hazırlıklarını yine burada yapar. Barbaros Hayreddin Paşa, gemilerini halatlar yoluyla rıhtıma bağlamak için, buraya beş tane taş diktirir. Gemilerin sürekli olarak rıhtımdaki bu taş direklere bağlanması, zamanla adet haline gelir. Adı geçen "beş taş", ilerleyen zamanlarla ve halkın konuşma dilinin de katkısıyla "Beşiktaş" halini alır.

İşte "Beşiktaş" adının kısa ve kabul görmüş hikayesi budur.


Yağız Gönüler

22 Nisan 2011

Prizren’de yaşayan Osmanlı

Kosova’daki Prizren, ülkenin asıl tarihi merkezidir. Osmanlı’yı da en çok yaşatan şehirlerden...

Dünyada küçük devletler vardır ve bu küçük devletlerin özellikle etnik problemleri, kendi hacimlerinin on hatta yüz misli olanlarınkiyle mukayese edilemeyecek kadar devasadır. Eski Yugoslavya’dan kopan muhtar cumhuriyet değil fahri bölge Kosova bunun en tipik örneğidir. Bir bakıma sorunu Kıbrıs gibi iki etnik grup arasındaki çatışmadan ibaret de değildir. Kosova eski Yugoslavya’nın Arnavutluk’uydu. Kosova’da Arnavutlar büyük çoğunluğu oluşturuyor. İki milyon dense de daha az görünen toplam nüfusun yüzde 90’a yakını Arnavutlar; başkent Priştine Osmanlı devrinin en önemli merkezi değildi, asıl tarihi merkez Kosova’nın güneyinde kalan Prizren.

Kosova şu sıralar BM ve Avrupa Konseyi’nin gözetiminde nüfus sayımına hazırlanıyor. 11 bin km2 yüzölçümü üzerindeki Sırplar nüfuslarının 200 bin olduğunu iddia ediyor; muhtemelen “idi” demek lazım. Çünkü Kosova’da mesken ve toprak çok pahalı, huzuru kaçan Sırplar satıp savıp gitmişler. Bugünkü nüfusları bunun çok altında ve o yüzden de sayıma katılmıyorlar.

1389’da Kosova Savaşı olduğunda tarihin nasıl değişeceğini Sultan Murad-ı Hüdavendigar biliyor muydu acaba? Arnavut nüfusu dağlara itilen ve Slavlaşan Kosova o tarihten sonra tekrar ve hızla Arnavutlaştı. 1911’de Sultan Reşad Han isyan halindeki Arnavutları teskin için ünlü Rumeli seyahatini yaptığında; Kosova sahrasında Sultan Murad’ın türbesinin olduğu yerde cuma namazı tertiplendi. Bu olayın fotoğrafları sergileniyor. Bütün ova binlerce Arnavutla dolu, isyanı bu ziyaret durdurmaya yetmiş.

Modern Arnavutluk tarihi bilinmez bilinenlerle dolu; 1878’de Prizren’de şehrin ortasında Bayraktar Camii’nin yanındaki küçük binada bağımsızlık bildirgesi okunduğunda etrafta kaç yüz kişi vardı, bilinmiyor. Arnavut bağımsızlığı, 1878’de Rumeli’yi kaybetme tehlikesi olan imparatorlukta, Arnavutların Slav ve Helen denizi ortasında ezilmemek için başvurdukları bir politikaydı. Bazı tarihçilerin bulgusuna göre Sultan Abdülhamid böyle bir harekete Slavların baskısına karşı destek olmayı bile tercih etmiştir. Ve o sayede de durumun çıkmazını anlayan Bismark, Ayastefanos’u canıgönülden reddederek yeni bir anlaşma için Berlin Kongresi’ni toplamıştır. 1912-13’te de aynı şey oldu. Arnavutluk, etrafındaki dünyadan Osmanlı Türkü çekilince kurtuluşu bağımsızlığını ilan etmekte buldu.

20’yi aşkın tekke, cami ve hamam kalıntısı var

Prizren Balkanlar’da Osmanlı dönemini en çok yaşatan şehirlerden. Bir köşede Sırpların Syyeti Yorgi Katedrali var; son çatışmada Arnavutlar onu yıktı ve şimdi Milletlerarası Lig onu tekrar inşa ettirdi, tabii masraf Kosova hükümetinden. Şadırvan meydanının etrafındaki bir diğer önemli anıt, Sinan Paşa Camii, TİKA restore ediyor. Müteahhit işi bitirmeden gitmiş. Binanın kapalı kalması hiç de hoş dedikodulara sebep vermiyor. Bilhassa Balkanlar’da bu gibi işler sözde bildiklerimize değil ehline verilmeli.

Prizren’in bir köşesinde de Katolik kilisesi var. Şadırvan meydanı Prizren’in (Osmanlı’nın deyişiyle Pürzerrin) hep ana meydanı. Şehir 20’yi aşkın cami, tekke ve hamam kalıntılarıyla ve laik Müslüman tarzıyla devam ediyor.

Kosnik ve Pastrik dağları eteklerindeki Prizren yakınındaki İpek ile Osmanlı tarihinin bir ifadesi. Sokullu Mehmed Paşa kardeşini Sırp kilisesinin başına patrik tayin ederek makamı için de İpek’i seçmiş, mümin bir Müslüman olmuştu. 18’inci yüzyılda İpek Sırpların dini merkezi olmaktan çıktı çünkü bağımsız Sırp kilisesi tekrar lağvedilip Rum Patrikhanesi’ne bağlandı. Zaten şehir İslamlaşmıştı. Milli şairimiz Mehmet Akif ’in de doğum yeridir.

Kosova’da Türkolojinin iki hizmetkarı var; Prof. Tacida ve Prof. Nimettullah Hafız. 10 yıldır faaliyette bulunan bir Türkoloji merkezi var ve beşinci kongrelerini topladılar. Bölgede Türk nüfus yüzde 1,5; Prizren civarındaki Mamuşa şehri 5 bin kadar Türkün yaşadığı tek Türk belediyesi. Lise binasını Küçükçekmece Belediyesi yaptırmış. Bu tip küçük Balkan belediyeleri için kardeş şehir uygulaması yararlı.

Barış Balkanlar için tek çıkış yol çünkü ekonomik ilişkileri ve zenginliği de beraberinde getiriyor.

İlber Ortaylı
(Milliyet, 17.04.2011)

13 Nisan 2011

Tarihçi Kitabevi 50.Söyleşi: "Savaş, Türkiye, Varlık Vergisi"

Cahit Kayra, “Savaş, Türkiye, Varlık Vergisi” konulu söyleşisiyle, 16 Nisan 2011 Cumartesi saat 15.00’de Tarihçi Kitabevi’nde bizlerle buluşacak.

Cahit Kayra, 1917’de İstanbul’da doğdu. Tüccar Ali Lütfi Kayra'nın oğlu olan Kayra, 1935'de Özel Boğaziçi Lisesi'nden, 1938'de

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Maliye Müfettiş Muavini olarak 1939 yılında Maliye Teftiş Kurulu'na girdi ve Maliye Müfettişi olduktan sonra 1948 yılında staj için bir yıl süreyle Londra'ya gönderildi.

1950 yılında Gelirler Genel Müdürlüğü Müşavirliği’ne atandı. Daha sonra; Ticaret Vekâleti Tetkik Kurulu Üyeliği ile Dış Ticaret Dairesi Başkanlığı (1959-1960), Hazine Genel Müdürlüğü ve Milletlerarası İktisadi İşbirliği Teşkilatı (MİİT) Genel Sekreterliği, Dış Temsilcilikler Delegeliği (Heyet Başkanı) (1960-1964), OECD Daimi Temsilciliği ve Heyet Başkanlığı (1964-1967), Maliye Tetkik Kurulu Başkanlığı (1967-1972) yaptı.

1972 yılında emekli olan Cahit Kayra, T.İş Bankası Yönetim Kurulu Üyeliği’ne getirildi. Aynı yıl politikaya atıldı ve 1973 yılında Ankara Milletvekili seçildi.

1974 yılında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı oldu.

1978 yılında tekrar Türkiye İş Bankası A.Ş. Yönetim Kurulu Üyesi, 1980 yılında da İş Bankası'nın yan kuruluşu olan Yatırım ve Finansman A.Ş.'nin Yönetim Kurulu Üyesi oldu. 1990 yılında bu görevinden ayrıldı.

Çeşitli gazete ve dergilerde yazılar yazan Cahit Kayra’nın farklı konularda birçok kitabı yayınlandı. Yeni basılacak kitaplar üzerinde çalışmaları devam etmektedir.

İngilizce, Fransızca bilen Cahit Kayra "Fahri Maliye Müfettişi" ünvanına sahip bulunmaktadır.

Cahit Kayra’nın basılmış kitapları şunlardır;
Yakın Doğu ve Irak Petrolleri (Araştırma), 1953.
A Guide to the Turkish System of Taxation (Araştırma), 1957.
Türkiye'nin İthalât Politikası (Araştırma), 1964.
Maliye Bakanlığı Yüksek Basamaklar Hizmetlilerinin Çalışma Modelleri Hakkında Bir Anket (Araştırma),1968.
Türkiye'de Serbest Piyasada Altın Ticareti (Araştırma), 1970.
Türkiye'nin Gerçek Ödemeler Dengesi (Araştırma), 1972.
Dış Finansman Teknikleri (Araştırma), 1972.
Bodrum Üzerine Çeşitlemeler, Milliyet Yayınları, İstanbul, 1983.
Romantik Bir Karga, Milliyet Yayınları, İstanbul, 1984.
Turan Güneş'in Siyaset Şiirleri, Milliyet Yayınları, İstanbul, 1985.
Tarih-i Enderun (Çeviri), 1987.
Edâ Hanım'ın Kırmızı Kedileri – Bodrum Masalları, M.E.Y., 1989.
İstanbul Zamanlar ve Mekânlar, 1990.
İstanbul Haritaları, 1990.
Eski İstanbul'un Eski Haritaları, 1990.
İkinci Mahmut'un İstanbul’u. Bostancı Sicilleri (Ortak Çalışma), 1992.
Bebek Mekânlar ve Zamanlar, Akbank Kültür Yayınları, İstanbul, 1991.
Mekânlar ve Zamanlar, Kandilli-Vaniköy-Çengelköy, İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), 1993.
Büyük Efendi'nin Sarayı (Çeviri) (1996)
Hoşçakal Bodrum, Boyut Yayın Grubu, İstanbul, 1997.
Kadıköy Rüzgarları, Boyut Yayın Grubu, İstanbul, 1997.
Sevr Dosyası, Boyut Yayın Grubu, 1.Basım, İstanbul 1997; 2. Basım,Büke Yayınları, İstanbul 2004.
Çiçekleri Unuttular, Boyut Yayın Grubu, İstanbul, 1999.
Bir Osmanlı Doktoru'nun Anıları (Çeviri), 2001.
Bir Mavi Yolculuk Seyir Defteri, Büke Yayınları, İstanbul, 2001.
38 Kuşağı Anılar, İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, 2002.
Dicle'de Kelek İle Yolculuk, (Günümüz Diline Uyarlayan : Cahit Kayra), Büke Yayınları, İstanbul, 2003.
Bilgeler ve Balıklar, İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, 2004.
Dünya Erkekleri Birleşiniz, Erciyaş Yayınları, İstanbul, 2005.
Telefon Defteri, 1.Basım Erciyaş Yayınları, İstanbul, 2006; 2. Basım, Boyut Yayın Grubu, İstanbul, 2008.
Yorgunluk Gideren Hikayeler, Erciyaş Yayınları, İstanbul, 2007.
Osmanlı'da Fetvalar ve Günlük Yaşam, Boyut yayın Grubu, İstanbul, 2008.
İstanbul’un Yokuş ve Merdivenleri, Sel Yayıncılık, İstanbul, 2009.
Savaş Türkiye Varlık Vergisi, Tarihçi Kitabevi, İstanbul, 2011.
Kadıköy Anı Kitabı, Celal Esad Arseven, (Transkript: Cahit Kayra), Kadıköy Belediyesi, İstanbul, 2011.

TARİHÇİ KİTABEVİ
MODA CADDESİ 104/A
MODA-KADIKÖY
TEL: 0216 418 68 86 GSM: 0 530 370 74 11
info@tarihcikitabevi.com
www.tarihcikitabevi.com

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.