04 Temmuz 2014

Bakır Tenli Yapraklar



Bak, ölüm güzü kıskanıyor
Şimdi ıssızdır onun sevimli kedisi
Ve herkes onun el değmedik yerleri olduğunu sanıyor
Uzayor defterine uğrayan kan lekesi

Senin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran
İçli taşra kızların gizemli eviçleri
Kapıların olurdu korkudan çok denizlere açılan
O denize açılan ellerin nerde şimdi?

Yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin
O üzünç orduları tarlalar çiğnemekte
Bak, ölüm güzü kıskanıyor
Mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin
Güze el değdirmeyen ellerin nerde?

İsmet Özel, 1962

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.