11 Mayıs 2015

İsmet Özel: "Hayatımın her safhasında mensup olduğum yere ihanet etmemek benim için birinci vazifeydi."


Allah rahmet eylesin, anneciğim, çoğu zaman elini göğe açar kendi çocukları için hayır isterdi Allah'tan. Dokuz çocuk doğurmuştu, bunlardan altısı çocukluğunu geride bırakıp yaşayabildi. Allah'tan çocukları için hayır diler ve şunu ilave edip bitirirdi duasını: "Cümle ümmet-i Muhammed'in çocuklarıyla beraber." Ben çocukluk günlerimden itibaren kendimin nereye ait olduğunu annemden öğrendim. Yani benim iyiliğim ancak başkalarının iyiliğiyle mukayyetti. Annem duasının cümle ümmet-i Muhammed'in çocuklarıyla beraber demediği takdirde kabul olmayacağını bildiği için böyle söylüyordu ve ben kendimi annemin dile getirdiği bütünün içinde sayıyordum çocukluk günlerimden itibaren. Dolayısıyla hayatımın her safhasında mensup olduğum yere ihanet etmemek benim için birinci vazifeydi. Annem benim için iyi bir şey istiyordu, benim için istediği şeyler ümmet-i Muhammed'in çocukları için geçerliydi. Ümmet-i Muhammed'in menfaati dışında bir şeyi "iyi" diye bilmem imkanı yoktu. "İyi" diye sadece "ümmet-i Muhammed'in menfaatini" biliyor idim. Aldığım pozitivist, kafir eğitimine rağmen.

İsmet Özel
18 Nisan 2015, Ankara

1 yorum:

  1. Kitaplarında ve sohbetlerinde gerçekten derin anlatımlarda bulunan bir yazar. Yazar demek dahi basit kaçar ama kendiside kabul ettiği icin öyle diyelim, en az M.Akif kadar önemli bir kimsedir.

    YanıtlaSil

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.