22 Kasım 2016

Az yiyen kişi kendinin aczin bilir


Zira nefs aç olmayınca, kendini bilmediği âciz bir mahluktur.(...) Nefsi, açlıktan özge nesne âciz edip kulluk makamına getirmediği biline.

Ve dahi bu yemeği az yemek, gönlü sâfi eder ve küdürât-ı nefsâniye ve zulemât-ı cismâniye gönülden gider ve zihin kuvvetli olur ve gönül gözü açılır. Az yiyen kişilerin yüzü nurlu olur ve gönlü yumuşak olur ve gönlü yumuşak olanın eli açık olur.

Ve dahi bu az yiyen kişinin ibadetinin taatinin lezzeti olur; zikirden, tesbihten, namazdan, oruçtan, her hakkâni işlerden safâsı olur ve her bâtıldan sakınır olur ve nefsi kendi dileğine uydurur ve kendi nefsine uymaz olur.

Ve dahi açlık kişinin nefsin hârun eylemez ve gaflet andan gider ve kibir ve kun ve buhl ve haset ve nifak ve hayvanat gider.

Az yiyen kişiler tevazu ve meskenet ehli olur ve gece gündüz Allah’ı zâkir olur ve az yiyen kişilerin dilinden daim sözü hayır olur ve gözünde ibret ve gönlünde hikmet olur.

Ve az yiyen kişi kendinin aczin bilir, hem ölümün unutmaz olur ve Allah’a âsi olmaz olur ve tamuda nice bin yıl aç olacağın fikreder, günahlarına peşiman olur.

Eşrefoğlu Rûmî
(Müzekki’n-Nüfûs, İnsan Yayınları)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.