25 Kasım 2016

Devlet adamları sürekli gülümserler


Bir ülkenin çağdaş edebiyatı diplomatik bir üslup içinde yapılan tartışmalarla, bakan söylevleriyle, öyle üstünkörü çizilmiş bir öz portre olarak verilen ihracat ve ithalat rakamlarıyla her zaman seyahat acentelerinin reklam panolarına benzeyen bir tablo olarak gerekli olan bir tamamlama değildir.

Birisi kalkıp da De Gaulle’ün Fransa’sını onun döneminde ortaya çıkan edebiyatla karşılaştırırsa, Federal Almanya’nın çağdaş edebiyatını konut yapı istatistiklerinden ve sanayi fuarlarından oluşan iyimser portresiyle karşılaştırırsa, o zaman ‘seviye farkı’ diye adlandırılmaktan hoşlanılan bir olgu çıkmakla kalmaz yalnızca, ne olduğu anlaşılamayan dehşet verici bir boyutla da karşılaşılır. Devlet adamları sürekli gülümserler, resmî gezilerinden ‘tam bir uzlaşma sağlamış’ olarak dönerler, hava alanlarında hep aynı hediyeyi verirler: her zaman ikiyüzlülüğe dayanmayan, çoğu zamanda yalnız kar beyazı dişlerinin arkasında güçlükle gizlenilmeye çalışılan çaresizliğin, boşluğun, hiçliğin ortaya çıkış biçimi olan geleceğe güven duygusunu yansıtan o zoraki gülümseyiş.

Heinrich Böll
(Frankfurt Dersleri, Can Yayınları)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.