9 Kasım 2016 Çarşamba

Gözlerimizin içine bakan var olma irademizi görsün


Travma bizi beklenmeyenin yumruğuyla tanıştırır. Bizi güçsüzlük ve çaresizliğimizle tanıştırır, hayatı bağımsız ve mutlak bir biçimde yaşayamıyoruz ve varlığımız kedere gömülü. Biz acıya ve kedere gömülü yaşayan varlıklarız. Varlığın ıstıraba dayanılmaz ilişiği. Her hayat dönemecinde, her sokak başında sevinç kadar gözyaşı da var.

Bir zorluktan savaşarak arta kalan insan, aynı kalmaz. Bir çöl rüzgarı saçlarına değmiştir. Ruhunda bir fırtına bir şeylerin yerlerini değiştirmiştir. Hayatın esrarı, gaybın bilinemezliği onu çoktan bir hikmet yolculuğuna çıkarmış ve bulunduğu duraktan daha ileride bir yerlere taşımıştır. Artık o daha güçlüdür, hem kendi kuvvetlerinin daha bir farkındadır hem de zorlukla baş etmek için yeni melekeler geliştirmiştir.

Acı ruhumuzu yalan olan her şeyden soyar. Acı kalbimizi diğer insanlara açar, bize neyin kayda değer ve önemli olduğunu öğretir. Hüzün duyabilen bir ruh iyiliğe de muktedirdir.

Yaşadığımız ruhsal örselenmelerin bizi yaşayan ölülere çevirmesine izin vermeyelim. Gözlerimizin içine bakan var olma irademizi görsün. Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.

Kemal Sayar
(Serbestiyet, 08.11.2016)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.