10 Nisan 2017

Türk kelimesi, "töreli" demektir


Eski Türklerde milletler din nokta-i nazarından (bakış açısından) dört zümreye ayrılırdı: Türk, Tat, Tatar, Tavgaç. Türk, hem Türkçe konuşan, hem de Toyonizm dininde olan millerlerdi. Tat, Farsîlere ve Türk olsun yahut olmasın umumî kâfirlere ıtlak olunurdu (denilirdi). Tatar, Türk dinine ve medeniyetine henüz girmemiş olan bedevî aşiretlere denirdi. İhtimal ki bunlar lisanca da Türk değildiler. Moğol, Tunguz yahut başka bir ırka mensuptular (…) Türkler Tatarları milli düşman tanırlardı. Tavgaç kelimesi, tef kelimesinden gelir. Tef (Tew) kelimesi, Mahmud Kaşgarî'ye göre hile ve mekir (aldatma) manasınadır (…) Türk kelimesi Türkleri, diğer kavimlerden yalnız lisanca ve siyasetçe ayıran bir tabir değildi; onları din itibariyle de yabancılardan ayırıyordu. Zahiri iştikakına (biçimsel etimolojisine) bakılırsa Türk kelimesi, “töreli” demektir.

Ziya Gökalp, Türk Medeniyeti Tarihi
(Ötüken Neşriyat, sf. 44-45)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.