21 Kasım 2017

Yaşatan

Alphonse Neumans (1852–1893)
Ben halka bakınca gümüş tırnaklı kısraklar
Sırça kirpikli gelinler huylanır.
Ben halka bakınca terlenirim
Yaslanırım tarlaların gölgesine, tozuna
Kirlenir gülkurusu mendilim.
Benim rengimle kim yarışabilir
Sancımı kimler alt edebilir ben halka bakınca?
Ben ki kazdım, küredim, ellerimle boşalttım geceyi
Yıldızları, hüznü ordan fırlatıp attım,
Sonra ordan fırtınalı bir tüzeyle halka bakınca
Yeniden yaralandım dünya ırmaklarından.

Dünyanın ırmakları dediğim yer
Aydınlık, gülümserlik ve sevda.
Oysa halkın göz çukurları çamurlanmıştır
Kanı ılgıt ılgıt akar, kanı kara
Yazlık sinemalarda, üniformalar altında
Banknotların, kıravatların saltanatıyla
Çürütülmektedir halk.
Gözlerim
Ne güzeldir halka bakınca
Gözlerimde böğürtlendir
Avuçlarımda nar,
Ayaklarını çıplatıp sulardan geçen çocuklar
Sevinçle kıpırdatır yapraklarımı.
Halkım
Bıçaklanmış bir kadın gibidir
Kaygular içinde yapayalnız
Zehirli çiçeklerin uğultusu
Uzaklaşmaz kulaklarından.

Gözlerim
Neden güzeldir halka bakınca
Beni neden küflemez o çökertilmiş anlam
Her daim karnımda tıkılı duran şafak
Dünyalar biriktirir halk adına?
Çünkü bana göbek bağımdan işliyor toprak
Hançeri ellerinde neşter kılan
Arkadaşlarım var dağlarda.
Kara yerden kırmızı gelincikler biterken
Leylekler kirlenirken bin bereket uğruna
Şeffaf, bakire kızlar pencerelerden
Kaçırılmak için elederken delikanlılara
O zaman benim gözlerim işte
Kavi bir mavzer olur halka.

Kanıma kızgın demirler sokulur
Ben halka bakınca
Kömür kokusundan yüzlerim kabarır
Kalbim uyanır gıres lekelerinden
Gök gürülder köleler kıpırdanır
Uykumun rengi yayılır dünyaya
Uykum çünkü uçarı, çünkü hovarda
Şafakların öncesidir,
Sazaklar içinde bir çocuğu emzirir
Çaputlara sarılmış çürüksüz çocuğu
Ben halka bakınca.

Yaşamak güzeldir
Gözlerim daha güzel
Gözlerim daha güzel halka bakınca
Ve sürülmüş toprağı
Yaratkan beyni
İşleyen elleri huylandıran bakışlarım
Yani insan türünü var kılan kız
Yani hatta tarlalarda
Döl yataklarında bile oyalanmayan
Savaşın, sevdanın rengi
Her güzellik bu rengin ardındadır
Yaşamak bir başına bu rengi geçebilmez
Ölümden korkup da sonunu sayan
Ölür gider yar koynuna giremez.

İsmet Özel, Yaşatan

Dinlemek için: Youtube

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Okuyucu Şartları

Blogda yayınlanmak üzere çeşitli gazete, dergi ve kitaplardan alınan yazılarda kaynak, tarih ve yazar bilgisi belirtilmiştir. Bu konuda blog ve blog yazarları hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.